Menu

مقالات

IT پس از برجام

رفع تحریم‌های بین‌المللی ناخواسته و ظالمانه، برای کشورمان اتفاق مهمی بود که بحمدلله چندروزی است شاهد آن هستیم. در حال حاضر که تحریم‌های بین‌المللی اکثراً برطرف شده‌است و بعد از سال‌ها محدودیت، فضای جدیدی را شاهد خواهیم بود. البته این باغ یک شبه میوه نخواهد داد، بلکه در طول سالیان، به بار خواهد نشست. این اتفاق در عرصه&z...

IT  پس از برجام
رفع تحریم‌های بین‌المللی ناخواسته و ظالمانه، برای کشورمان اتفاق مهمی بود که بحمدلله چندروزی است شاهد آن هستیم. در حال حاضر که تحریم‌های بین‌المللی اکثراً برطرف شده‌است و بعد از سال‌ها محدودیت، فضای جدیدی را شاهد خواهیم بود. البته این باغ یک شبه میوه نخواهد داد، بلکه در طول سالیان، به بار خواهد نشست. این اتفاق در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، فنی و تجاری نتایجی پرباری را خواهد داشت، که به فراخور پیچیدگی هریک، سالیانی طول می‌کشد تا شاهد تأثیرات عینی آن باشیم. در حوزه‌ی فن‌آوری‌های اطلاعات و ارتباطات (ICT) پس از برجام، همانند سایر حوزه‌ها، دنیای بزرگی به روی این صنعت گشوده خواهد شد و رفع مشکلات عدیده‌ی ناشی از تحریم‌ها، تغییرات چشم‌گیری را ایجاد خواهد کرد. پیش از طرح مسأله در خصوص مزایای رفع تحریم‌ها، بایستی به این‌ نکته اشاره کنیم که مسلماً محدودیت‌ها در رابطه با مسائل فن‌آوری بالا High-tech کماکان برقرار خواهد بود و نباید خوش‌باورانه فکر کنیم که همه‌ی تحریم‌ها در زمینه‌ی فن‌آوری‌های پیشرفته برداشته شود.
آقای دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم خطاب به هیأت‌های متعدد تجاری که از کشورهای مختلف به ایران می‌آیند، سه نکته را برای ورود به ایران جدید در دوران پسابرجام، گوش‌زد می‌نمایند: اولاً: شرکت‌های خارجی نباید تنها به فکر فروش و ارائه‌ی محصولات و خدمات خود باشند، بلکه باید انتقال تکنولوژی را در دستور کار قرار دهند. این امری مهمی است و امید نگارنده این است که هم سیاست‌های تدوینی و هم عملکرد دولت‌ و مجلس شورای اسلامی به شکلی باشد که ما تنها شاهد عرضه‌ی کالاهای خارجی نباشیم. دوماً: شرکت‌هایی که برای انجام پروژه‌های مختلف، وارد ایران می‌شوند، حتماً نمایندگان داخلی متبحر کارآزموده و دانش‌محور را انتخاب نمایند. یعنی نماینده‌ی آن‌ها صرفاً یک مجموعه‌ی دلالی، یک نفر، یک پدر-پسر و یا یک خانواده نباشند، تا اگر در آینده هم این شرکت‌ها به دلایلی غیب شدند و از کشور رفتند، فن‌آوری توسط کارشناسان محلی و بومی خبره تداوم یابد. سوماً: شرکت‌های خارجی و هیآت اقتصادی-سیاسی نباید بازار گشوده شده را بازار 80 میلیونی ببینند، بلکه بایستی خود را در مواجهه با بازار سیصدمیلیونی منطقه تلقی کنند. برجام می‌تواند ظرفیت حضور مشترک شرکت‌های ایرانی- بین‌المللی را در کشورهای اطراف ایران و حوزه‌ی نفوذ ما گسترده کند، به‌طوری‌که بتوانیم با ایجاد حلقه‌های فنی- مهندسی و تکنولوژیک، پروژه‌های مهمی را در منطقه انجام دهیم.
طبیعتاً پروژه‌های زیادی در زمینه‌های زیرساخت، سخت‌افزار، نرم‌افزار، ارتباطات، مخابرات، امنیت و سرفصل‌های متعدد دیگر ICT تاکنون در ایران انجام شده، اما موارد بسیار بیشتری هنوز انجام نشده‌است، چنین طرح می‌شود که میزان پروژه‌های ICT کار نشده در کشور (under serve) رقمی حدود 13 میلیارد دلار است، یعنی حدود 40 هزار میلیارد تومان که این نشان‌گر پروژه‌های بسیار زیاد بالقوه‌ایست که جامعه در همین لحظه به آن‌ها نیاز دارد، علاوه بر آن پروژه‌هایی بسیار زیادی نیز وجود دارد که مستقیماً به ICT مربوط نیستند، اما ICT در آن‌ها نقش مهمی ایفا می‌کند، مانند پروژه‌های زیرساختی حمل‌ونقل، نفت، گاز و پتروشیمی، فولاد، سیمان و غیره و حتی کشاورزی. تحقق و اجرایی‌شدن بحث‌های جدیدی که در زمینه‌های شهر هوشمند، کشور هوشمند و دولت هوشمند مطرح است، نیز بدون نقش فن‌آوری‌های ارتباطی و مخابراتی امکان‌پذیر نیست.
طبیعی است که از این پس ما شاهد پروژ‌ه‌هایی خواهیم بود که کارشناسان خبره‌ی بومی با همکاری شرکت‌های بزرگ و در تراز بین‌المللی انجام خواهند داد. در پروژه های بسیار بزرگی مثل برپایی دولت الکترونیک، برای اینکه چرخ را از اول اختراع نکنیم، به شرکت‌هایی نیاز داریم که این پروژه‌ها را در کشور خودشان انجام داده‌اند و سالیان سال تجربه‌ی پیاده‌سازی را پشت سر گذارده‌اند. کره، ژاپن، اروپا و آمریکا سال‌ها قبل E-Government، M-Government، و Smart-Government را راه‌اندازی کرده‌اند و بدین ترتیب دانش و تجارب آنان در اجرایی‌سازی بهتر، در زمان کمتر و با بهره‌وری بیشتر، این امور، به ما یاری می‌رساند.
فضای پساتحریم به ما این امکان را خواهد داد که به راحتی بتوانیم محصولات تولیدی خود را صادر کنیم یا با همکاری شرکت‌های مختلف بین‌المللی، محصولاتی را تولید و به منطقه عرضه نماییم. در همین فرصت، بر جدیت پیاده‌سازی کپی‌رایت بار دیگر تأکید می‌نمایم. کپی‌رایت که متأسفانه در کشور اجرایی نشده‌است، حتماً باید در فضای پسابرجام جدی گرفته شود. ما وقتی شرکت‌های بین‌المللی را به حضور در داخل کشور ترغیب می‌کنیم، باید ضمانت حفاظت از این محصولات را نیز بدهیم. از طرف دیگر باید برای فعالان داخلی هم این اطمینان به ‌دست آید که اگر به عنوان مثال سرمایه‌گذاری زیادی را برای تولید یک نرم‌افزار نموده‌اند، از کپی شدن غیرحرفه‌ای در جامعه جلوگیری خواهدشد.
نهایتاً در سال‌های اخیر برای آموزش‌های تخصصی، بسیاری از دوره‌ها در ایران برگزار نمی‌شد و اکثر داوطلبان باید برای کسب تخصص با هزینه‌های گزافی به خارج می‌رفتند، که بعضاً با داشتن پاسپورت ایرانی، حق شرکت در کلاس‌ و آزمون را هم نداشتند. شرایط جدید، امکان انجام و برگزاری کلاس‌های آموزشی تخصصی و اخذ مدرک را فراهم خواهد کرد که به بالابردن سطح دانش و تسهیل فرآیند انتقال دانش کمک خواهد نمود. خروجی مستقیم این آموزش‌های تخصصی، ایجاد تحول در اشتغال است، بالاخص برای اشخاص تحصیل‌کرده و دانشگاهی.

اسمعیل ثنایی

مدیرعامل آریا همراه سامانه و عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف

22 دی 1394 11:42

نظرات ارسال شده

هم اکنون هیچ نظری ارسال نشده است. شما می توانید اولین نظردهنده باشد.

ارسال نظر جدید

نام

ایمیل

وب سایت